”Dat is ook geen wonder, want niemand minder dan satan vermomt zich als een engel van het licht.” (2 Korintiërs 11:14)
Dit is precies hoe ik de new age heb ervaren. Het doet zich voor als een prachtige wereld van liefde en licht. Ik werd er meteen toe aangetrokken en noemde mezelf een lichtwerker. Ergens voelde ik toen al wel wat mijn taak hier was, maar het duister vond mij eerder dan Jezus deed.
Ik omringde mij met op het eerste gezicht mooie dingen zoals edelstenen, healingen, ceremonies, alternatieve geneeswijzen, lekker ruikende auraspray’s, meditaties die mijn hoofd helemaal leegmaakten (zodat het duister juist ingang kan krijgen). Maar het vervulde allemaal niet. Ik bleef steeds verder zoeken. Ik zie het nu als een soort draaikolk, hoe leger je van binnen wordt, hoe meer je verder gaat zoeken en nog verder de new age wereld in wordt gezogen. Je kunt er steeds moeilijk uitkomen. Ik ben zo dankbaar dat God mij gevonden heeft en dat ik Zijn roep zonder twijfel heb gevolgd.
De new age wereld heeft heel veel overeenkomsten met het Christendom. Het duister weet heel goed wat de echte waarheid is, maar probeert het zo te presenteren dat het erop lijkt maar net iets anders is. Zoals Jezus zijn handen oplegde om te genezen, zo deed ik dat ook tijdens reiki behandelingen. In de new age wordt gesproken over het Christusbewustzijn, maar daar wordt heel iets anders mee bedoeld dan Jezus. Ook hebben ze het over het op weg zijn naar de nieuwe wereld, de vijfde dimensie. Het klinkt dus allemaal heel mooi en aantrekkelijk en steeds meer mensen komen ermee in aanraking. Maar Jezus wordt in deze wereld nooit genoemd. Het echte Licht is er niet aanwezig en nu ik terugkijk zie ik pas hoe duister het werkelijk is.
